Zimą, to ja mam mum.
Takie ciepło-chłodne.
Ciche. Nocne, mimo ze dzienne.

A chciałabym, jak muminki.
Wyrwana z zimowego snu,
po raz pierwszy usłyszeć
o Świętach. Nie wiedzieć,
że na czubku ma być gwiazda,
a nie - róża.
Wieszać na niej czajniki.
Później żyjąc w nieświadomości
reszty obrzędów, będąc w półśnie
- oddać wszystko leśnym ludzikom.
I dalej pójść spać.

Ale nawet muminki nie mają już zimą prywatności i spokoju. Wieszane przy kasie w PSS Społem czekają wypchane na kogoś, kto stwierdzi, że są warte zaledwie trzynastu złotych.